...þar sem ég fékk sprautu í dag. Hata sprautur, en það sem maður leggur ekki á sig fyrir smá ferðalag
. Styttist óðum í Kína og því var við hæfi að klára þessar stífkrampa/barnaveiki/lifrabólguA sprautur af sem fyrst og voila, bara afgreitt á núll og einni + ég ennþá sprelllifandi
.
Ég er búin að sjá það að ég er haldin nokkurskonar valkvíða – og þá meina ég bara yfir höfuð. Getur tekið mig alveg óratíma að velja á milli og/eða taka litlar ákvarðanir (úff hvernig verður það þegar þær verða stærri). Átti í svona erfiðleikum í kvöld. Til að gera langa sögu stutta, þá vinnur meðleigjandinn minn hjá voðalega skemmtilegu fyrirtæki og á kauði það til að fá boðsmiða hingað og þangað. Hann var semsagt með boðsmiða á pre-premier í Nørrebro Teater á stykki sem heitir 2200 Carmen (sjá hér). Til að gera söguna enn styttri þá var það smávegis heimanám fyrir morgundaginn sem var að gera mér lífið leitt, hinsvegar hef ég verið mjög ómenningarleg hér í borg og langaði að bæta úr því – og eftir nokkur msn samtöl, símtöl og vangaveltur ákvað ég að slá til.
Jómfrúarferðin mín í danskt leikhús var vel þess virði, sagan, leikararnir, dansararnir, sviðsmyndin og svo mætti lengi telja var allt saman alveg frábært
. Ekki skemmdi það svo fyrir að þessi gaur hér sá um að syngja fyrir mig allan tímann
.
Annars er bara allt við það sama hér, nóg að gera, át yfir mig á síðustu helgi og fékk magapínu í kjölfarið og jú, svo hafa strætóbílstjórar verið að verkfallast núna í vikunni sem er að líða. Asnalegt að sjá ekki strætóa á götunum hérna....